Skip to main content

संडे हो या मंडे ..



आज खूपच दिवसानी प्रत्यक्षात युगांनंतर वाटत आहे. पण जलरंगात प्रत्यक्ष जागेवर बसून काम केल. पुणे विद्यापीठातलं जुनं कॅंटीन आहे हे. इथे कायम वर्दळ असते, मुला मुलींचे ग्रूप्स आणि प्रोफेसर लोकांची टोळकी .. [टाळकी] इथे चहा गप्पांसाठी येत असतात .. सतत रिक्षा कार आणि दुचाकी ये जा करत असतात .. आणि रस्ता ओलांडला की एक अत्यंत रम्य आणि निवांत असा बगीचा आहे. फार काहीच तिथे बागकाम केलेले नाहीय. पण तरी ही रम्य आहे ते तिथल्या वृक्षराजी आणि तळ्यामुळे... आणि शांततेमुळॆ
आज खूप दिवसानी तिथे गेलो .. जुने कॉलेजचे दिवस आठवले .. स्केचिंग करता करता गप्पा माराय्च्या .. स्पॉट शोधत तास तास शोधत फिरायचं ..स्पॉट सापडला की आजुबाजुचे काही न पहाता लगेच बसून काम सुरु करायचे .. किंवा पाणे आणण्याच्या निमित्ताने इतरांची विशेषत: वर्गातल्या काही खास व्यक्तिंची चित्रे पहायची आणि त्यात ’मदत’ ’corrections' करून द्यायच्या आणि जरा मैत्री वाढवायची .. :P सग्गळ आठवलं पण आज ते आठवून ही काम करायची ओढ कमी झाली नाही की मी भूत काळात रमलोही नाही.. रमावेसे वाटलेही नाही..



आज मला मनापासून चित्र काढायची ओढ लागली होती.. खूपच .. बसलो .. स्पॉटही सापडला .. नीट वस्तू मांडल्या पाणी ओतून घेतलं ब्रश रंग काढून घेतले.. काम सुरु केल.. कागदावर पाण्याचा एक हात दिला आणि हळू हळू रंग सोडले .. मला रंग हाताळ्ता येतच नव्हते .. काही केल्या. .. रंगाचे अंदाज चुकत होते, कागद मधेच खराब होता, रंगाच्या ट्युब्स वाळ्ल्या होत्या काही. .काही रंगाचा फेसच होत होता, जस सगळ्यानी परिक्षा पहायच ठरवलं होतं, म्हणायला गेल तर ही कारणे सामन्य आहेत काम करत असलेल्या चित्रकारासाठी..खूप दिवसानी काम करणार्‍या माझ्यासारख्याला कामापासून परावृत्त करायला खूप सारी आहेत. पण तरी ही कुठल्याच कारणाने निराश न होता फक्त चित्र पूर्ण करायच आणि कोणी काही म्हणले तरी चालेल आज आपण स्वत:ला स्वत:पुढे हारू द्यायचे नाही एवढेच ठरवेले होते.. कसे बसे रंगाचे प्राथमिक वॉश मारले पण नंतर लक्षात येऊ लागलं की इतकं पण आपण वाईट करत नाहीये. जरा रंगाच आणि पाण्याच प्रमाण चुकत होत. कागद ही पाणी शोषून घेत होता.. [आधीच उल्हास.. त्यातून कागद bloating ] तरीही मी काम सुरूच ठेवलं

मधून मधून येणारे जाणारे .. आणि इतर ही चित्र काढायला आलेले भेटत होते .. काही जुने मित्रही भेटले. मुळीक सरांचा चित्रणाचा वर्ग ही इथेच होता .. त्यांचे मार्गदर्शनानेही हुरूप आला...

आज मी या चित्राबद्दल लिहिण्यापेक्षा माझ्या मनस्थिती बद्दल लिहिलय .. कारण चित्र करण्यासाठी चांगली मनस्थिती लागतेच ना ! असो .. आता एक पाऊल पुढे टाकलं आहे .. आता थांबायच नाहीय .. पॆंटिंग चालू .. संडे हो या मंडे . :D

Comments

Bhagyashree said…
अत्तिशय अप्रतिम चित्र आहे हे ! मी पाहीलेले सर्वात उत्तम. खरंच !
तो झाडांतून दिसणारा आकाशाचा निळसर तुकडा केवळ अमेझिंग जमलाय !
Veerendra said…
धन्यवाद .. मला खरच वाटल नव्हत की कुणाला हे इतक आवडेल ..
मनापासून आभार !

Popular posts from this blog

Thank you Orkut !!

ओर्कुट ...
Profile views: Since Feb '06: 20,586, Last week: 12, Yesterday: 1

२००६ साली मी अरेना मधे शिकत होतो (?) .. प्रश्नचिन्हाकडे टक लावून पाहू नका .. ते ते का आहे ते परत कधी तरी सांगीन.. अनुजा नावाच्या एका बोलघेवड्या मैत्रिणीने मला या ओर्कुट नावाच्या कम्युनिटीवर जवळ जवळ खेचूनच आणलं .. तिच आपलं सारखं चालायच .. ही कम्युनिटी आहे तो ग्रुप आहे.. असं आणि तसं .. शेवटी आलोच .. कोणीच मित्र नव्हते .. काय आहे ते ही कळत नव्हत .. पण तरी ठीक वाटलं .. तेव्हा मी एक्दाच फ़ेसबूक वर जाऊन आलो होतो आणी माय्स्पेस पण वापरल होतं तसंच काही असेल असं वाटलं होतं .. पण हे भलतंच होतं ..
परवा सहजंच चाळता चाळता अगदी पहिल्या स्क्रॆप पासून चाळायला सुरुवात केली आणि अनेक टाईमपास .. सिरीयस आठवणी जाग्या झाल्या .. काही स्क्रॅप देत आहे ..
हा पहिला वहिला ..

Anuja:
Hi avadale na! bagh mi sangat hote na join ho mhanun. any ways aata tuzya avadichya ani itar communities bagh. specially Sandeep Khare & Saleel Kulkarni By

सैर सपाटा

आज ऑफिस मध्ये बसून काम करायचा मूड नव्हता .. काही केल्या लक्ष कामात लागत नव्हत .. बहिणीला सोडायला म्हणून मोदी गणपतीच्या जवळ जायचं होतच .. तसाच पुढे गेलो आणि बालगंधर्व च्या आवारात गाडी लावली .. आणि चालत चालत निघालो ..
सगळा माहोल गजबजून गेलेला .. संध्याकाळ चे साडेसात वाजत आले होते .. त्यामुळे एर्व्हीचा जंगली महाराज रस्ता  आता झगमगत्या रंगात न्हाउन निघाला होता, दोन्ही बाजूला या रस्त्याचे वैभव असलेली शिरीषाची झाडं स्वत:च्या काळ्याभोर फांद्यांनी अधिकच गहिरेपण आणत होती.

आवडता पक्षी - मोर

ओर्कुट वर मी एक कम्युनिटी सुरु केली "लहानपणीचे महान उद्योग " या नावाने. त्यात एकाने विषय टाकला होता की आता मराठीत निबंध लिहा. तेव्हा लहान असताना जसा लिहायचात तसा आठवून लिहा. किंवा त्या पद्धतीचा .. मी हा लिहीला आहे .. :D


आवडता पक्षी - मोर

मला मोर हा पक्षी खूप आवडतो. मोराचा रंग निळा अस्त्तो. पण त्याला निळू म्हणत नाहीत मोरच म्हणतात. मला निळू फुले यांचे सिनेमे आवडतात. नाच रे मोरा हे गाणे देव बाप्पा सिनेमातले आहे. गणपति बाप्पा चे वाहन जरी उन्दीर असले तरी तो कधी तरी एक्दा मोरावर बसला होता म्हणून त्याला मयुरेश्वर म्हणतात. मयुर माझा मित्र आहे पण मी त्याच्याशी जास्त भांडतो कारण तो नेहमी माझ्या पेक्षा जास्त मोराची पिसे त्याच्याकडे आहेत म्हणून मला चिडवत असतो.